غم مخور

هان مشو نومید چون واقف نه ای از سر غیب ...............باشد اندر پرده بازی های پنهان غم مخور

پیروزمندان فاتحان لحظه هایند وشکوه زندگی را در کام فرصتها میجویند. بسان همه دیگرآدمیان آری از شکست می ترسند اما عنان خویش به وحشت نمی سپارند.فاتحان هرگز به نام نومیدی پای خویش واپس نمیکشند و چون توسن زندگی به سرکشی لجام بگسلد تا که رام نگردد به قرار ننشینند...فاتحان به زمین می افتند اما بر زمین نمی مانند و در امتداد صعود بلند خویش جان سخت و پرتوان معنای ناخوش سقوط را منکوب میکنند.فاتحان می دانند که نه سرنوشت شرنگ تلخ به کامشان می ریزد و نه بخت جام پیروزی در کفشان می نهد.

کمانگیر پیر و عاقلی در مرغزاری در حال آموزش تیراندازی به دو جنگجوی جوان بود. در آن سوی مرغزار نشانه کوچکی که از درختی آویزان شده بود، به چشم می خورد.
جنگجوی اولی تیری از ترکش بیرون می کشد، آن را در کمانش می گذارد و نشانه می رود. کماندار پیر از او می خواهد آنچه را که می بیند شرح دهد. جنگجو می گوید: « آسمان را می بینم ، ابرها را ، درختان را ، شاخه های درختان را و هدف را»
کمانگیر پیر می گوید: « کمانت را بگذار زمین ، تو آماده نیستی»
جنگجوی دومی پا به پیش می گذارد و آماده ی تیراندازی می شود. کمانگیر پیر می گوید: « هرآنچه را می بینی شرح بده.» جنگجو می گوید :«فقط هدف را می بینم .»
پیرمرد فرمان می دهد : « پس تیرت را بینداز.» تیر صفیرکشان بر نشان می نشیند. پیرمرد می گوید:« عالی بود. موقعی که تنها هدف را می بینید، نشانه گیریتان درست خواهد بود و تیرتان بر طبق میلتان به پرواز درخواهد آمد.»

احتمالا این داستانو شینیدین.برای اونایی که نشنیدن:یه روز یه کوهنوردی تصمیم میگیره تک وتنها بره کوه.وقتی یه مسیر طولانی رو طی میکنه متوجه میشه راهو اشتباه اومده وگم شده.هوا هر لحظه سردتر و تاریکتر می شده. بعد از یه مدتی که دیگه هوا حسابی تاریک شد یهو یه سنگ از زیر پاش لغزید واون به یه دره عمیق سقوط کرد و میون زمین و آسمون از طناب کوهنوردیش آویزون شد .مدتی گذشت تاریکی و سرما اذیتش میکرد.تصمیم گرفت از خدا کمک بخواد. پس صداش کرد و گفت خدایا ببین توی چه وضعی افتادم.هیچ کس غیر از تو نمیتونه به دادم برسه لطفا کمکم کن.خدا بهش گفت:واقعا میخوای کمکت کنم؟گفت:آره گفت:هر کار بگم میکنی؟گفت:آره خدا بهش گفت:طنابو ببر.کوهنورده گفت:چی میگی خدا؟اگه طنابو ببرم که سقوط میکنم میمیرم. خدا گفت:طنابو ببر.ولی اون توی شک افتاد و فکر کرد کار ********انه ایه وآخرش هم نتونست طنابو ببره.صبح روز بعد چندتا رهگذر جسد یخ زده کوهنوردی رو پیدا کردن که از طناب آویزون بود و تنها یک متر با زمین فاصله داشت.

مستیم و ندانیم شب از چند گذشته ست................پر کن قدحی دیگر و بی چون وچرا باش. ای دل زسر زلف بتان کار بیاموز...............با این همه زنجیر به رقص آی و رها باش(هوشنگ ابتهاج)

کاش همه شعر رو می نوشتین اگه دارین
شعرای سایه محشرن.
خیلی ها بعد از شهریار اونرو سلطان معاصر غزل فارسی می دونن. البته بعضی هاهم به خاطر اغراض سیاسی محمد علی معلم رو جایگزین شهریار می دونن که اصلا درست نیست.

این هم برای شما دکترmcc:
ای ماه شبی مونس خلوتگه ما باش........درآینه اهل نظرچهره نما باش
کاردل مابین که گره در گره افتاد..........گیسو بگشاوبنشین کارگشا باش
جامی زلب خویش به مستان غمت بخش.......گو کام دل سوخته ای چند روا باش
ای روح مسیحا نفسی در نی ما دم...........درسینه این خالی خاموش روا باش
چشمم چو قدح بر لب نوشت نگران است........ای ساقی سرمست شبی نیز مرا باش
مستیم و ندانیم شب از چند گذشته ست........پر کن قدحی دیگر و بی چون وچراباش
ای دل ز سر زلف بتان کار بیاموز.......با اینهمه زنجیر به رقص آی و رها باش
چون خال که برکنج لب یار خوش افتاد.......ای نکته تو هم دردهن دوست بجاباش
آیینه ما زنگ کدورت نپذیرد........ای غم به رخ سایه سرشکی زصفاباش
تازنده دلان داروی دل ازتوبجویند.........ای شعردل انگیز همان مهرگیاباش

تو را هنوز اگر همتی به جا مانده ست
سفر کنیم سفر
سفر ادامه بودن
ز سینه زنگ کدورت زدودن است
آری سفر کنیم و نیندیشیم.
اگرچه ترس در این شب که از شبانه ترین است
اگرچه با شب شوم همیشه ترس قرین است
سفر کنیم سفر
در این سیاهی شب
این شب پر از ترفند
از این هیاکل ترس آفرین چه می ترسی؟
مترسکان سر خرمنند و با بادی چو بید می لرزند.
سفر به عزم گریز؟
این گمان مبر.
که مراسفر به عزم ستیز است
سفر شکفتن آغاز و ترجمان شکوه است
سفر به عزم رهایی ز خیل اندوه است.
سفر به عزم رسیدن به صبح هشیاری ست.
سفرکنیم
سفر ابتدای بیداری ست.
حمید مصدق

سلام
می خواستم یک نکته مهم بگم. اول اینکه ما کسانی که همه روزها رو می تونن در یک حال باشن و یک کار خاص رو کاملا با مداومت انجام بدن انسان نیستن. فرشته ها هستن. انسان خاصیتش اینه که مرکب از جسم و روحه. روحش در کالبد جسم همش در تکاپو و فراز و نشیبه پس این که یه روز رو فرم باشیم و یه روز نه طبیعیه باید با کوشش و مداومت و افزایش انگیزه میزان فرازهامون رو بیشتر و بیشتر کنیم.
نکته دوم اگه این فایل دکتر ایزدی رو که مدیر محترم سایت گذاشته نگاه کنین می بینین که گفته یک فاکتور مهم تو امتحان شانسه من این رو کامل موافق نیستم این امداد غیبیه که وجود داره. ببینین از شرکت کننده ها تعداد زیادی هستن که رفرانسای مشابه رو می خونن و همه می دونن کدوم نکته ها مهمه و همه می دونن که کوشش لازمه و انگیزه هم دارن بین اینا یه قدرت دیگه هم هست که سر جلسه تعیین می کنه کی موفق بشه و یک فاکتور خیلی مهم تو این که این امداد کی رو دستگیری کنه که من خودم واقعا تو تجربه خود و بقیه تو امتحانای مختلف دیدم میزان زحمت افراد و وقت گذاری و اینکه چه چیزایی رو فدای هدفشون کردنه. هر کی این فاکتور ها رو بیشتر داره بیشتر احتمال این امداد یا شانس هست.
موفق باشین

اکنون روز آنست که خویشتن را دریابی
و عشق را به خود هدیه دهی
و بردباری را که سخت نیازمند آنی
و امروز همانست که آهنگ رفتن کنی
آهنگ فردای روشن خوش.
(بارانی باید)

تمام افکارتان را روی کاری که دارید انجام می دهید متمرکز کنید.پرتوهای خورشید تا متمرکز نشوند نمی سوزانند

دکتر dastyari 2007

موفقیت یعنی همین روزهایی که داریم برای بهتر شدن تلاش می کنیم.

گرچه منزل بس خطرناک است و مقصد بس بعید..............هیچ راهی نیست کان را نیست پایان غم مخور